Ang Ibong Adarna ay isang klasikong koridong Pilipino na tumatalakay sa paglalakbay ni Don Juan upang hanapin ang mahiwagang ibon na makapagpapagaling sa kanyang amang si Haring Fernando
– Ang panganay na anak; malakas ngunit madaling mainggit at magtaksil.
Habang pabalik sa Berbania, nagselos si Don Pedro kay Don Juan. Kinumbinsi niya si Don Diego na bugbugin ang bunsong kapatid. Iniwan nilang duguan si Don Juan at dinala ang ibon sa hari. Gayunpaman, ayaw umawit ng ibon dahil wala ang tunay na nakahuli sa kaniya. Lumala ang sakit ng hari.
Ang inggit at kasamaan nina Don Pedro at Don Diego ay hindi kailanman nagwagi sa huli. Ang katapatan pa rin ang siyang nagdadala ng tunay na kapayapaan. buong kwento ng ibong adarna tagalog versionpdf upd
Ang Ibon Adarna ay isang sikat na alamat ng Pilipinas na nagmula sa probinsya ng Laguna. Ang kwento ay umiikot sa isang prinsipe na nagngangalang Don Pedro, na anak ng isang hari. Siya ay may dalawang kapatid na sina Don Diego at Don Juan.
Isang matandang manggagamot ang dumating at nagsabing ang tanging lunas sa sakit ng hari ay ang awit ng , isang mahiwagang ibon na matatagpuan lamang sa rurok ng Bundok Tabor, partikular sa puno ng Piedras Platas. Ang ibon ay umaawit ng pitong beses at nagbabago ng kulay ng balahibo sa bawat kanta, ngunit may babala: ang sinumang makarinig ng awit nito ay makakatulog, at kapag napatakan ng dumi ng ibon ay magiging bato. Ang Paglalakbay ng Tatlong Prinsipe 1. Ang Pagkabigo ni Don Pedro
Ang bunso na siyang pinakamabait, matapang, at paboritong anak ng hari. Ang Ibong Adarna ay isang klasikong koridong Pilipino
Sa tulong ng bela magika (puting mahika) ni Maria Blanca, napagtagumpayan ni Don Juan ang lahat ng pagsubok. Dahil ayaw pa rin silang payagan ng hari at binalak pa silang ipatapon, nagpasya ang dalawa na magtanan (tumakas). Pinagpala ni Haring Salermo ng sumpa ang kanyang anak bago ito mamatay. 7. Ang Paglimot at ang Kasalan sa Huli
Upang ilagay sa sugat para sa matinding hapdi na gigising sa kanya.
Sa kabila ng pagkabigo ng kanyang mga kapatid, si Don Juan ay nagpumilit na sumunod. Sa kanyang paglalakbay, nakasalubong niya ang isang matandang ermitanyo na nagbigay sa kanya ng tatlong mahahalagang bagay: pitong dayap, isang labaha, at isang gintong sintas. Ang matanda ay nagpayo na kapag umawit ang ibon, kailangan niyang hiwain ang kanyang palad at pigaan ng dayap upang manatiling gising. Pagkatapos ng ikapitong awit, ang ibon ay dudumi at matutulog—doon niya ito dapat talian gamit ang gintong sintas. Iniwan nilang duguan si Don Juan at dinala ang ibon sa hari
Korido (may walong pantig sa bawat taludtod o octosyllabic verse ).
Dahil sa inggit, binugbog nina Pedro at Diego si Juan at iniwan siyang duguan habang dinala nila ang ibon sa hari. Gayunpaman, ayaw umawit ng ibon dahil wala ang tunay na nakahuli rito.
Si Don Juan ay nagtagumpay sa pagkuha ng Ibong Adarna. Bago umuwi, ang kanyang mabuting puso ay nagtulak sa kanya na buhusan ng tubig ang mga batong kinaroroonan ng kanyang mga kapatid, na nagbalik sa kanila sa kanilang dating anyo.
Hanapin ang buong kwento ng Ibong Adarna sa Tagalog version PDF. Alamin ang buod ng korido, ang mga pangunahing tauhan, tagpuan, at kung saan pwedeng mag-download o magbasa online.
Ang "buong kwento" ay hindi kumpleto nang walang mga prinsesa: sina Donya Maria Blanca at Donya Leonora. Sila ay hindi lamang basta mga "damsel in distress" o mga babaeng nangangailangan ng ligpit. Sa kabuuan ng kwento, sila ang may hawak ng susi sa pagtatagumpay ni Don Juan. Si Donya Maria Blanca, na kilala sa kanyang karunungan sa mahika, ay nagpapakita na ang babae sa panitikan ay isang kapangyarihang kailangan. Ang kanilang mga kwento ay nagpapakita ng pagkakaisa ng lakas at talino.